เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จากนั้นเจียงหว่านก็สีไวโอลินให้ทุกคนฟังท่อนหนึ่ง เสียงฉินนั้นกังวานไพเราะประหนึ่งธารน้ำใสกลางหุบเขา ผู้คนที่อยู่ในที่นั้นต่างเคลิบเคลิ้มหลงใหลไปตาม ๆ กัน
มีหลายคนถึงกับหลับตาลง คล้ายกำลังจินตนาการตามท่วงทำนองว่าตนเองโบยบินเข้าไปในดงบุปผา
ทว่า ในสถานที่จัดงานก็มีสตรีสูงศักดิ์ไม่น้อยที่ตั้งใจเตรียมตัวมาประชันเต็มที่
เดิมทีพวกนางได้ยินว่าจะได้มาร่วมงานเลี้ยงวันคล้ายวันเกิดขององค์รัชทายาท จึงเตรียมการแสดงความสามารถเอาไว้นานแล้ว
ดีดฉิน ร่ายบทกวี ร่ายรำ ล้วนช่ำชองทุกอย่าง
ผลปรากฏว่าพอมาถึงสถานที่จัดงานแล้วมองดู โฮะ! งานเลี้ยงกลับจัดขึ้นที่อุทยานหลวง โถงไท่เหอและตำหนักเหรินเหอในอดีตล้วนถูกละทิ้งไปสิ้น
พอมองดูการจัดวางโต๊ะเลี้ยงที่แปลกไม่เหมือนใครนั่นอีก พวกนางขบคิดอยู่ในหัวอยู่นาน กลับหาช่องว่างที่จะแสดงฝีมือของตนไม่ได้แม้แต่น้อย