ตอนที่ 252 ช่วยตัวเองสำเร็จ

จีซุ่ยอันออกแรงควักอีกสองสามครา รูบนกำแพงก็ขยายใหญ่ขึ้นเล็กน้อยจนพอยัดหมัดหนึ่งเข้าไปได้

แต่นางมิกล้าส่งเสียงดังเกินไป จึงถอดเสื้อตัวนอกออกมาห่อกำแพงหมัดเอาไว้ แล้วทุบลงบนกำแพงดินทีละครั้ง ๆ

ผ่านไปราวหนึ่งก้านธูป รูบนกำแพงก็ใหญ่พอในที่สุด

จีซุ่ยอันยื่นศีรษะออกไปดูก่อน ด้านนอกมืดมิดไร้แสง ไร้สรรพเสียง มีเพียงกลิ่นอายดินชื้น ๆ และกลิ่นหอมสะอาดของหญ้าป่า

นางหดหัวกลับมา กดเสียงต่ำเอ่ยกับเสี่ยวสือโถวว่า “รูใหญ่พอแล้ว มุดออกไปทีละคน เจ้าออกไปก่อน คอยรับอยู่ข้างนอก”

“เจ้าออกไปก่อน” เสี่ยวสือโถวส่ายหน้า “เจ้าเด็กที่สุด เจ้าไปก่อน”

“ข้าเด็กกว่าเจ้า แต่ข้าฉลาดปราดเปรียวกว่าเจ้า”