ตอนที่ 251 ซุ่ยอันช่วยตัวเอง

ดวงตาของเขาสว่างไสวยิ่งนัก มิใช่ความสว่างจากความหวาดกลัว แต่เป็นความสว่างของการมองหาหนทางรอดท่ามกลางความมืดมิด

จีซุ่ยอันใช้หัวไหล่สะกิดเขา เด็กชายหันศีรษะมา เมื่อเห็นว่านางตื่นแล้วก็กะพริบตาปริบ ๆ จากนั้นจึงพยักหน้าลงเล็กน้อย คล้ายกำลังบอกว่า “อย่าตื่นตระหนก ข้าเองก็กำลังคิดหาทางอยู่”

แม้ปากของจีซุ่ยอันจะถูกอุดไว้ แต่นางก็ยังส่งเสียงฮึดฮัดทางจมูก ถือเป็นการตอบรับ

รถม้าแล่นต่อไปอีกราวครึ่งชั่วยาม ในที่สุดก็หยุดลง

ม่านรถม้าถูกเลิกขึ้น ชายวัยกลางคนใบหน้าเต็มไปด้วยเนื้อเหี้ยมเกรียมยื่นศีรษะเข้ามา สายตากวาดมองใบหน้าของเด็ก ๆ ทุกคนรอบหนึ่ง ก่อนจะยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ “ถึงแล้ว ลงมาให้หมด