ตอนที่ 235 รับตำแหน่งประมุขราบรื่น

หากมิใช่เพราะคุณหนูน้อยนามเจียงหว่านผู้นี้ สำนักชิงเสวียนคงถูกชาวเป่ยตี๋แทรกซึมจนหมดสิ้นและพังทลายลงจากภายในไปแล้ว

สืบทอดราชบัลลังก์ให้นาง มีอันใดผิดเล่า

ศิษย์ในไม่กี่คนที่ส่งเสียงเห่าหอนเกรี้ยวกราดที่สุดเมื่อครู่ เวลานี้ใบหน้าสลับเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำและซีดขาว ริมฝีปากสั่นระริก มิอาจเอ่ยคำใดออกมาได้แม้แต่ครึ่งคำ

เจียงหว่านยืนอยู่บนแท่นสูง บังเกิดความรู้สึกดั่งกวาดสายตามองลงมายังใต้หล้า

“ยังมีผู้ใดมีความเห็นคัดค้านอีกหรือไม่” น้ำเสียงของนางมิได้ดัง ทว่าความสุขุมเยือกเย็นที่แผ่ออกมาจากกระดูกนั้น กลับไม่มีผู้ใดเทียบเคียงได้เลย

แม้แต่ประมุขและผู้อาวุโสยังกล่าวเช่นนี้แล้ว บรรดาเจ้าขุนเขาไร้ข้อกังขา บรรดาเจ้าถ้ำทั้งสามสิบหกไร้ข้อกังขา ศิษย์หลายพันคนยิ่งย่อมไร้ข้อกังขาเข้าไปใหญ่