ตอนที่ 234 รับตำแหน่งประมุข 3

“เจ้าหลอกล่อข้ามาตั้งแต่แรกแล้วรึ”

“ใช่” เจียงหว่านยอมรับอย่างเปิดเผย “แต่รอยยิ้มของเจ้าเมื่อครู่ ได้ตอบคำถามข้าแล้ว”

รอยยิ้มบนใบหน้าของเซียวอี้จือ—ไม่สิ ควรเรียกเขาว่าสายลับเป่ยตี๋—เลือนหายไปจนหมดสิ้น

เขาค่อย ๆ ชักกระบี่ยาวที่ข้างเอวออกมา ตัวกระบี่ทอประกายเย็นเยียบภายใต้แสงตะวัน

“ข้าแฝงตัวอยู่ในสำนักชิงเสวียนมาสิบแปดปี เริ่มต้นจากการเป็นศิษย์รับใช้ ก้าวหน้าทีละขั้นกว่าจะเข้าใกล้ขุนเขาซ่อนกระบี่ได้”

น้ำเสียงของเขาแผ่วต่ำยิ่ง คล้ายกำลังรำพึงกับตนเอง “โลหิตหัวใจสิบแปดปี วันนี้พังทลายลงสิ้นแล้ว”

“สิบแปดปีรึ” เจียงชางหนานบนแท่นสูงเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน “เซียวอี้จือ……เซียวอี้จือตัวจริงตายตั้งแต่เมื่อใดกัน”