เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชายฉกรรจ์ร่างสูงแปดฉื่อผู้หนึ่งชักดาบเล่มใหญ่ออกมา ชี้ตรงไปยังนาง
“อย่าได้กล่าววาจาน่าเกลียดปานนั้น อะไรกันที่ว่าข้าแอบลอบเข้ามา มิใช่ว่าคำพูดนี้สมควรหมายถึงพวกเจ้าหรอกหรือ”
เจียงหว่านเพิ่งจะสิ้นเสียง ชายฉกรรจ์ร่างสูงแปดฉื่อก็สุดจะทนไหว ดาบเล่มใหญ่พาเสียงแหวกอากาศฟันลงมาหมายศีรษะนางอย่างไม่ยั้งมือ
“เจ้ารนหาที่ตาย!”
เจียงหว่านมิได้ชายตามองแม้แต่น้อย เพียงเอี้ยวตัวหลบ คมดาบนั้นเฉียดผ่านปลายจมูกไป ไม่ตัดโดนเส้นผมแม้แต่เส้นเดียว
ชายฉกรรจ์ฟันพลาดจนเสียหลักเซถลาไปข้างหน้าก้าวหนึ่ง เจียงหว่านยื่นมือตบท้ายทอยของเขาเบา ๆ ทีหนึ่ง แรงที่ใช้นั้นมิได้มากมาย ทว่ากลางฝ่ามือกลับแฝงพลังวิญญาณสายหนึ่ง สะเทือนทะลวงเข้าไปในสมองของเขาโดยตรง
ชายฉกรรจ์กลอกตาขาว ร่างร่วงผล็อยกระแทกพื้น สลบไสลไปทันที