กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พิธีบูชาเทพวารี บูชาเทพวารีอะไรกัน” น้ำเสียงของนายอำเภอเฝิงไม่ดังนัก ทว่าทุกถ้อยคำกลับเน้นย้ำชัดเจนยิ่ง “ใช้สิ่งใดบูชา”
รอยยิ้มของเหอจินวั่งชะงักค้างไปชั่วครู่ ชาวบ้านที่มุงดูความครึกครื้นโดยรอบต่างเงียบกริบลง มีคนก้มหน้า มีคนถอยหลัง มีคนอุ้มเด็กหมุนตัวเดินหนีไปทันที
บรรยากาศพลันเปลี่ยนไปในพริบตา ราวกับมีคนโยนน้ำแข็งก้อนหนึ่งลงไปในหม้อน้ำอุ่น
นายอำเภอเฝิงไม่รอให้เหอจินวั่งตอบ เขาสาวเท้าก้าวใหญ่เดินตรงไปยังตำหนักข้าง
เหอจินวั่งยื่นมือออกไปขวางตามจิตสำนึก นายอำเภอเฝิงไม่แม้แต่จะปรายตามองเขา เอ่ยขึ้นประโยคหนึ่งอย่างเย็นชาว่า “หลีกไป”
เหอจินวั่งหดมือกลับไป
ประตูตำหนักข้างถูกผลักเปิดออก แสงอรุณสาดส่องเข้าไป กระทบลงบนตั่งไม้ผุพังตัวนั้น