เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สีหน้าของเขาเรียบเฉย มองไม่ออกถึงอารมณ์อะไรกัน ทว่าจีจิงหานที่ยืนอยู่ด้านข้างสังเกตเห็นว่า ข้อนิ้วมือที่ท่านอาสองกุมตราหยกพิธีอยู่นั้นขาวซีด
“ท่านอาสอง ท่านเบามือหน่อยขอรับ” จีจิงหานเอ่ยเตือนเสียงเบา “บีบตราหยกพิธีแตกจะไม่เป็นมงคลเอา”
จีเฉิงหยวนไม่สนใจเขา สายตาของเขาทอดมองไปยังนอกประตูโถงตลอดเวลา ที่ตรงนั้น ณ สุดปลายพรมแดง ร่างหนึ่งในฉลองพระองค์หงส์สีแดงสดค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
ม่านไข่มุกบนมงกุฎหงส์แกว่งไหวแผ่วเบา หางหงส์ทั้งเก้าสั่นไหวเล็กน้อยตามฝีเท้าของนาง ราวกับจะโบยบินขึ้นมาอย่างไรอย่างนั้น
ด้านหลังของนาง เจียงหว่านและนางกำนัลหลายคนช่วยกันยกชายกระโปรง ก้าวตามติดทุกฝีก้าว
ลมหายใจของจีเฉิงหยวนชะงักไปชั่วขณะ เขารู้แจ้งว่าหลิงชีงดงาม แต่เขาไม่รู้ว่านางจะงดงามได้ถึงเพียงนี้