กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ศิษย์พี่ อาจารย์เคยบอกไว้มิใช่หรือว่า ต้องรอกำลังภายในบำเพ็ญสำเร็จขั้นยิ่งใหญ่เสียก่อน ถึงจะออกจากหุบเขาได้
เหตุใดวันนี้พวกเราถึงออกไปได้กะทันหันเล่า”
ศิษย์พี่หญิงใหญ่ชิงเหอปีนี้อายุยี่สิบสองปี อายุได้เจ็ดขวบก็ถูกอาจารย์เก็บกลับมา พาเข้ามาในหุบเขาชิงอวิ๋น
ตลอดสิบห้าปีมานี้ นางฝึกยุทธ์ทุกเมื่อเชื่อวัน ร่ำเรียนศาสตร์การรักษาจนเจนจบ ไม่เคยก้าวเท้าพ้นหุบเขาไปแม้แต่ก้าวเดียว
ตั้งแต่เล็กจนโตนางจำคำพูดประโยคนี้ของอาจารย์ไว้ในใจมาโดยตลอด คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่า ที่แท้อาจารย์จะปิดบังพวกตนไม่กี่คนไว้มาตลอด
ทว่าพอคิดทบทวนอีกด้าน อาจารย์ทำเช่นนี้ย่อมต้องมีเหตุผลของเขาเป็นแน่ คนทั้งหลายจึงมิได้ซักไซ้ไล่เลียงอันใดให้มากความอีก