ตอนที่ 161 ความกลัดกลุ้มของจีเฉิงหยวน

จิตใจนางไหวระริก โบกมือสั่งให้บ่าวไพร่โดยรอบถอยออกไปทั้งหมดทันที เหลือไว้เพียงพี่ใหญ่หลิงเฮ่อกับจีจิงหานสองคน ก่อนจะแกะซองจดหมายออกด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

กระดาษจดหมายค่อย ๆ คลี่ออก ลายมือทีละแถวปรากฏสู่สายตาอย่างแจ่มชัด นางก้มหน้าอ่านอย่างตั้งใจ คิ้วตาที่ตึงเครียดค่อย ๆ ผ่อนคลายลง ก้นบึ้งดวงตายังผุดประกายความอบอุ่นขึ้นมาสายหนึ่ง

จีจิงหานยืนอยู่ด้านข้าง จิตใจกระสับกระส่ายหวาดหวั่น ด้วยกลัวว่าท่านอาสองจีเฉิงหยวนจะจับตัวเขากลับไปโดยไม่ยินยอม ทั้งยังไม่กล้าบุ่มบ่ามรบกวน ทำได้เพียงมองหลิงชีตาปริบ ๆ รอคอยให้นางเอ่ยปาก

หลิงชีอ่านจดหมายจนจบทั้งฉบับ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เงยหน้ามองจีจิงหาน เอ่ยปนยิ้มว่า “เป็นจดหมายที่ท่านอาสองของเจ้าส่งมา”

จีจิงหานร้อนรนเอ่ยถามทันที “ท่านอาสองกล่าวอะไรกันในจดหมายหรือ”