กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ผู้คนต่างพากันแย่งชิงออกความเห็นกันเซ็งแซ่
ยังคงเป็นเจ้าหน้าบากที่มีสิทธิ์ขาดในการพูด “ยามนี้กลียุควุ่นวาย ลูกเมียครอบครัวยังคงรั้งอยู่ภายในค่ายโจรปลอดภัยกว่า
คนชรา อ่อนแอ สตรี และเด็กของค่ายโจรหลายแห่งให้มารวมตัวกันไว้ บุรุษที่อายุต่ำกว่า 15 ปีและอายุเกิน 40 ปีให้รั้งอยู่
พวกเราจงทิ้งธัญพืชและเงินทั้งหมดไว้ แจกจ่ายให้แก่ทุกครอบครัว พวกเขาอยู่บ้านปลูกผักเลี้ยงไก่ก็ย่อมเลี้ยงดูตนเองได้เช่นกัน รอจนพวกเราได้ชัยกลับมา ค่อยรับพวกเขาลงเขา”
ทุกคนต่างไม่มีผู้ใดไม่เห็นพ้อง
บัณฑิตหลินเห็นพวกเขาจัดแจงได้อย่างกระจ่างแจ้งแล้ว จึงมิได้เอ่ยอะไรกันอีก
เขาหันหลังเดินกลับไปด้านหลังฝูงชน เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าแวบหนึ่ง มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย