ตอนที่ 128 สี่สหายโจรภูเขา

“เจอกระมัง” หลิงชีหนีบท้องม้า ม้าจึงสาวเท้าก้าวไปข้างหน้าอย่างปราดเปรียว “ชายฉกรรจ์ผู้นั้นเป็นคนฉลาด รู้แจ้งว่ามิอาจล่วงเกินข้าได้ ทว่าคนอีกสองสามกลุ่มเบื้องหลังเขานั้นมิแน่

คนเรายามถูกบีบคั้นจนถึงขีดสุด ย่อมทำได้ทุกสิ่งทุกอย่าง”

เดินทางไปได้มิทันถึงสองเค่อ ตรงหัวเลี้ยวทางเขาพลันปรากฏที่ราบโล่งกว้างแห่งหนึ่ง หน้าผารอบทิศโอบล้อมเอาไว้ ประหนึ่งปากขนาดยักษ์ที่อ้ากว้าง

บนที่ราบมีผู้คน 150 ถึง 160 คนยืนออกันอยู่จนแลดูมืดฟ้ามัวดิน ผู้เป็นหัวหน้าขบวนก็คือชายฉกรรจ์เมื่อวานนี้นั่นเอง

ข้างกายเขายังมีบุรุษท่าทางดั่งหัวหน้าโจรยืนอยู่อีกสามคน คนหนึ่งเตี้ยอ้วน คนหนึ่งสูงผอม คนหนึ่งมีรอยแผลเป็นจากดาบเป็นทางยาวบนใบหน้า คนเหล่านี้พอยืนรวมกัน ก็คือสี่จอมโจรภูเขาชัด ๆ