ตอนที่ 106 พาตัวสามคนไป

“รอจนตัวตาย” จีเฉิงหยวนทวนคำไม่กี่คำนี้ซ้ำไปมาที่ปลายลิ้น

เขานึกถึงคำที่จีจิงหานเคยกล่าวไว้ ชาติก่อน องครักษ์เงามังกรไม่เคยปรากฏตัวเลยตลอดมา เพราะไม่มีการปรากฏตัวของหลิงชี ย่อมไม่มีผู้ใดนำคำสั่งลับออกมาได้

เช่นนั้นคนเหล่านี้เล่า มิใช่ว่าก็รอมาชั่วชีวิต รอจนตะเกียงสิ้นน้ำมัน รอจนเกศาขาวโพลน สุดท้ายต้องลงโลงไปพร้อมกับความเสียดายหรอกหรือ

“เถ้าแก่โจว บัดนี้องครักษ์เงามังกรยังเหลือคนอยู่อีกเท่าใด”

เถ้าแก่โจวนำสมุดเล่มบางเล่มหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อ เปิดออกแล้วยื่นส่งให้จีเฉิงหยวน

ตัวอักษรข่ายซูขนาดเล็กเท่าหัวแมลงวันเรียงรายแน่นขนัด บันทึกชื่อ อายุ วรยุทธ์ ที่พำนักในปัจจุบัน และหน้าที่รับผิดชอบ

“หัวหน้าธงใหญ่มีคนทั้งหมดเท่าใดข้าไม่แน่ชัด หนิงโจวมีหนึ่งร้อยยี่สิบคน