เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พวกเขายังไม่ทันได้มองเห็นสภาพภายในห้องอย่างชัดเจน กระบี่ของจีเฉิงหยวนก็ปาดผ่านลำคอของคนแรกไปแล้ว โลหิตสาดกระเซ็นออกมา
ในขณะเดียวกัน นอกจากกระบี่แล้ว หลิงเซียวก็ยังซัดดาบบินได้ยอดเยี่ยมยิ่งนัก พอลงมือก็ปักเข้ากลางหว่างคิ้วของคนที่สองอย่างแม่นยำ คนผู้นั้นไม่ทันได้ส่งเสียงครางแม้แต่ครึ่งคำ ก็ล้มตึงลงไปตรง ๆ
“มีคนซุ่มโจมตี!” นอกประตูมีคนตะโกนลั่น
หลิงชีตัดสินใจเด็ดขาด ดึงเยี่ยนซีไปหยิบดาบจากศพทั้งสองร่างบนพื้นขึ้นมา ยัดเล่มหนึ่งใส่มือของเยี่ยนซี “ใช้เป็นหรือไม่”
เยี่ยนซีกำด้ามดาบแน่น พยักหน้า “ท่านพ่อเคยสอนข้า”
“เช่นนั้นก็มิต้องให้ข้าสอนเจ้าแล้ว อยู่ที่นี่อย่าขยับ หากมีผู้ใดเข้ามาเจ้าฟันลูกเดียว” หลิงชีกล่าวจบ ก็ชักแส้เถาวัลย์ที่พันอยู่รอบเอวออกมาแล้วพุ่งออกจากประตูห้องไป