กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในฐานะเจ้าศาลาแห่งศาลาเงาเร้นลับ เยี่ยนอีเตาลงมือแทบไร้พ่าย
ยามนี้ในใจเขาตระหนกยิ่งนัก ดาบนี้เขาใช้เรี่ยวแรงไปถึงเจ็ดส่วน เดิมทีคิดว่าเพียงพอจะฟันหลิงชีพร้อมทั้งแส้ให้ขาดสะบั้นเป็นสองท่อน
ทว่ากลับไม่คาดคิดว่าเถาวัลย์สีน้ำเงินที่ดูบอบบางนั่นจะต้านรับไว้ได้ตรง ๆ เพียงทิ้งรอยแผลตื้น ๆ ไว้บนผิวเท่านั้น
นี่มันเป็นตัวอะไรกันแน่ ในยุทธภพไฉนไม่เคยได้ยินมาก่อน ว่ามีแส้เถาวัลย์ระดับอาวุธเทพเช่นนี้
หลิงชีสะบัดข้อมือไปมา เจตจำนงต่อสู้ในแววตายิ่งเข้มข้น “มาแล้วไม่ตอบแทนย่อมเสียมารยาท เจ้าก็รับแส้ข้าไปสักที!”
สิ้นเสียง แส้เถาวัลย์พลันดุจมังกรพิษออกจากถ้ำ พุ่งแทงตรงเข้าใส่ใบหน้าของเขา
แส้นี้ทั้งเร็วทั้งเหี้ยมเกรียม ปลายแส้ฉีกกระชากอากาศจนเกิดเสียงหวีดแหลม