เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 366 โอกาสใหม่ในการสร้างอาชีพ
สิ่งที่อู๋เว่ยพูดกับเสิ่นหัวหนงนั้นมีมากกว่าประโยคนี้มากนัก
ประโยคนี้กลับไม่ใช่ประเด็นสำคัญของเขา
เขาครุ่นคิดมาตลอดทาง หลังจากพบเสิ่นหัวหนงแล้ว เขาก็หวังดีและคิดไปเองว่าต้องช่วยขยายความประโยคนี้ของฮั่วถิงให้ชัดเจนยิ่งขึ้น ทำให้ใจความกระจ่างขึ้นมาก ฟังแล้วไม่มีส่วนที่ขาด ๆ เกิน ๆ
ก่อนจะพูดประโยคนั้น เขาได้ปูพื้นเอาไว้เสียยืดยาว เริ่มจากการเล่าถึงเมืองใหม่ในเขตปิโตรเลียมที่กำลังก่อสร้างให้เสิ่นหัวหนงฟัง
“อย่าดูแค่ว่าเมืองจิ่งของเราประสบอุทกภัยเมื่อปีที่แล้ว ที่นั่นแม้จะไม่ได้รับผลกระทบจากภัยพิบัติแต่ก็อาจจะไม่ได้ดีไปกว่าเราเท่าไหร่นัก จู่ ๆ มีคนแห่กันไปมากมาย ทุกคนต่างก็เป็นแรงงานก่อสร้าง ชาวบ้านในพื้นที่ดั้งเดิมก็ไม่ได้มีเยอะแยะ แถมที่ดินทำกินก็มีจำกัด อย่าว่าแต่พื้นที่นั้นจะเลี้ยงดูไม่ไหวเลย แม้แต่ทั้งเมืองเฟิงหลิงเองก็จัดหาให้ไม่พอ ผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรขาดแคลนมาก ถ้าจะให้ขนส่งมาจากทางมณฑล ก็น่าจะเหี่ยวเฉาหมดเพราะระยะทางไกลและต้องใช้เวลานาน”