0365

⬢⬢⬢

ตอนที่ 365 ความเหมาะสมและเล่ห์เหลี่ยมของลูกผู้ชาย

ยามเย็น ฮั่วถิงต้องรีบไปประชุมที่กองบัญชาการยุทธการแหล่งน้ำมัน เวลาเร่งรีบจนไม่มีเวลาไปทานข้าวที่โรงอาหาร เสี่ยวหม่าจึงตั้งใจเลิกงานเร็วกว่าเขาถึงสิบนาทีเพื่อไปซื้อข้าวเย็นมาให้ เพื่อให้ฮั่วถิงได้ทานบนรถ

ในจังหวะที่รถกำลังจะออกตัว มีผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบตรงเข้ามาทางด้านหน้า เธอไม่ได้แม้แต่จะปรายตามองคนขับและเสี่ยวหม่าที่นั่งอยู่แถวหน้า แต่ตรงไปที่เบาะหลังทันที เดิมทีเธอยกกล่องข้าวไว้ด้วยสองมือ แต่เมื่อถึงหน้าต่างรถก็เปลี่ยนมาถือไว้ด้วยมือเดียวอย่างเป็นธรรมชาติ แขนอีกข้างที่ว่างเว้นวางพาดไว้บนช่องหน้าต่างที่เปิดกว้างเพราะอากาศร้อนฮั่วถิงข้างกาย เธอก้มตัวลงแล้วกล่าวกับฮั่วถิงอย่างมั่นใจว่า “หัวหน้าฮั่วคะ ฉันมีธุระต้องไปกองบัญชาการพอดี รบกวนคุณช่วยไปส่งฉันสักหน่อยได้ไหมคะ”

การติดรถไปด้วยแบบนี้เป็นเรื่องปกติและไม่ได้เป็นภาระอะไร ในเมื่อในรถยังมีที่ว่าง ปกติฮั่วถิงก็มักจะไม่ปฏิเสธ

เพียงแต่ผู้หญิงคนนี้ไว้ผมทรงหลิวหูลั่น ผมสั้นขนาดนั้นไม่รู้ว่าเธอเอาตัวโก้งลงไปได้อย่างไร เธอเอียงศีรษะจนเส้นผมนั้นปัดโดนแขนของฮั่วถิง คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเพียงเล็กน้อยจนแทบไม่สังเกตเห็น ก่อนจะวางกล่องข้าวในมือลงแล้วกล่าวกับเสี่ยวหม่าที่นั่งเบาะหน้าข้างคนขับว่า “นายมานั่งข้างหลังนี่ แล้วสละที่ให้สหายหญิงท่านนี้ซะ”