0292

⬢⬢⬢

ตอนที่ 292 เหลียงอวี้ผิงผู้ถูกโจมตีอย่างต่อเนื่อง

ช่วงนี้เหลียงอวี้ผิงใช้ชีวิตได้น่าเวทนาจริงๆ

แม้ตอนที่ตำรวจพวกนั้นสอบถาม เธอจะอดทนอย่างเข้มแข็งและไม่ยอมรับสารภาพ อีกทั้งน่าจะไม่ได้เผยพิรุธออกมา แต่สายตาที่ทุกคนมองเธอก็ยังคงผิดแปลกไป

แม้แต่ยุวชนหญิงส่งชนบที่พักห้องเดียวกันซึ่งเมื่อก่อนไม่ถูกกันและมักจะทะเลาะกันอยู่บ่อยครั้ง ตอนนี้กลับมาสนิทสนมกันอย่างไม่มีเหตุผลมากขึ้น ส่วนหยางเถาคนที่เคยมีความสัมพันธ์ดีกับเธอก็เว้นระยะห่างออกไป

มีครั้งหนึ่งเธอเผลอไปเห็นทั้งสองคนปิดประตูแอบกระซิบกระซาบกัน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าลับหลังเธอเหมือนขโมยแบบนั้น จะต้องเป็นเรื่องที่เอาเธอไปนินทาแน่นอน

ในกลุ่มยุวชนชายห้องตรงข้ามเดิมทีก็มีคนหนึ่งที่สนใจในตัวเธอ แต่ช่วงนี้กลับมักจะใช้สายตาที่เต็มไปด้วยการประเมินและคาดเดาไม่ได้จ้องมองเธออยู่เสมอ

เหลียงอวี้ผิงรำคาญจนถึงขีดสุด เธอไม่มีทางที่จะไปร้องห่มร้องไห้ระบายความคับข้องใจของตัวเองให้ใครฟังได้เลย

ไม่สิ เธอเคยไปร้องไห้ปรับทุกข์กับหยางเถาครั้งหนึ่ง แต่พอเพิ่งจะอ้าปาก อีกฝ่ายก็พูดขึ้นว่า "เธอก็ไม่ได้ยอมรับนี่ ตำรวจเองก็ไม่ได้จับเธอสักหน่อย แสดงว่าเขาก็เชื่อเธอน่ะสิ พวกเราทุกคนก็ย่อมเชื่อเธออยู่แล้ว"