0285

⬢⬢⬢

ตอนที่ 285 สิ่งที่สะท้อนกลับมาค่อนข้างรุนแรง

หวังเหวินหย่วนรู้สึกเจ็บปวดไปทั้งตัว ทว่าเขาไม่มีแรงเหลือแล้ว วิ่งต่อไปไม่ไหวอีก

บนหน้าผากของเขาเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะวิ่งรอบจนร้อนหรือเป็นเหงื่อเย็นที่ซึมออกมาเพราะความเจ็บปวดกันแน่ มันไหลลงมาตามหน้าผากจนเกาะอยู่ที่เปลือกตา หยาดเหงื่อกับน้ำตาไหลปนกันจนพร่ามัวไปหมด

ทั่วทั้งบริเวณเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องของเขาและเสียงคานหาบฟาดลงบนเนื้อ

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร ในที่สุดเขาก็ได้ยินสาวงามประจำหมู่บ้านคนนั้นพูดขึ้นว่า “หลี่เยวี่ยเอ๋อ เธออย่าตีคนจนตายเชียวล่ะ ถ้าหมู่บ้านเรามีฆาตกรขึ้นมา ทุกคนต้องเดือดร้อนไปด้วย เธออย่าได้ลืมบุญคุณและสร้างความหายนะให้ชาวบ้านเลย”

หลี่เยวี่ยเอ๋อได้ยินดังนั้นการเคลื่อนไหวก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แต่คานหาบยังคงวางอยู่บนไหล่ของหวังเหวินหย่วน แม่หนูคนนี้วิ่งไล่ตีมานานขนาดนี้กลับไม่มีอาการเหนื่อยหอบแม้แต่น้อย นางทำเพียงพูดอย่างรำคาญว่า “เธอก็รับไปสิไอ้คนลวงโลก! ไอ้คนโกหกตัวพ่อ!”

หวังเหวินหย่วนน้ำตานองหน้า :╥﹏╥...