เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 284 คนประเภทสุดโต่งล้วนเป็นกลุ่มเปราะบาง (2)
เดิมทีหลี่เอ้อจื่อก็เป็นพวกสำมะเลเทเมาคนหนึ่ง เมื่อก่อนทำได้แม้กระทั่งขายลูกสาวและตีภรรยา ตอนนี้ที่ดูสงบเสงี่ยมลงบ้าง ก็เป็นเพราะเห็นแก่ที่หลี่เยวี่ยเอ๋อหาแต้มแรงงานได้มากกว่าตัวเขา และมอบรายได้ทั้งหมดให้แก่ครอบครัวเท่านั้น
ในจุดนี้ หลี่เยวี่ยเอ๋อเชื่อฟังมากกว่าเด็กสาวคนอื่นจริง ๆ อย่างหยวนเจ่าตี้ที่ตอนนี้ปีกกล้าขาแข็งถึงขั้นกล้าด่าทอกับพ่อแม่ตรง ๆ มีเงินเดือนก็ยอมจ่ายให้ที่บ้านแค่ครึ่งเดียว หลี่เอ้อจื่อที่ชีวิตเริ่มสบายขึ้นก็เลยไม่อยากดุด่าหากอารมณ์ดี และอีกส่วนคือกลัวว่าถ้าบีบมากเกินไป หลี่เยวี่ยเอ๋อจะไปเอาอย่างหยวนเจ่าตี้
ในอีกด้านหนึ่งก็เป็นเพราะโรงงานหัตถกรรมแห่งนี้ถูกฮั่วกั๋วอันจับตาดูอย่างใกล้ชิด เดิมทีนอกจากจุดประสงค์เรื่องการทำกำไรแล้ว ตอนแรกเขาก็อยากมอบหนทางในการยืนหยัดด้วยตัวเองให้แก่หลี่เยวี่ยเอ๋อและเด็กสาวคนอื่น ๆ ที่เคยถูกทำร้ายและดูถูก ดังนั้นฮั่วกั๋วอันจึงดูแลคนงานหญิงกลุ่มนี้เป็นอย่างดี ถือว่าใส่ใจมากทีเดียว
ไม่เพียงแต่คอยเตือนสมาชิกครอบครัวที่ไม่เอาไหนอย่างหลี่เอ้อจื่อไม่ให้คอยถ่วงแข้งถ่วงขาเท่านั้น หากเด็กสาวมีปัญหากับครอบครัว เขาก็จะเข้าข้างโดยไม่ถามเหตุผล เปิดปากมาก็ด่าและสั่งทำโทษผู้ปกครองทันที
ผู้อำนวยการคอมมูนมีวิธีกลั่นแกล้งคนมากมาย วิธีที่ง่ายที่สุดคือสั่งให้ทำแต่งานสกปรกงานหนักแต่ได้แต้มแรงงานน้อยนิด ไม่มีแต้มแรงงานก็ไม่มีอาหารและไม่มีเงิน