เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 257 ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันที่ยอดเยี่ยมเกินไป
ฉินเว่ยหนานลางานมาได้สักพักใหญ่แล้ว ทางหน่วยงานเห็นใจเขาและยังเห็นใจที่ท่านผู้เฒ่าฉินเป็นนักปฏิวัติรุ่นเก่า จึงไม่ได้เร่งรัดให้เขากลับมาทำงาน ทว่าในเรื่องงานเขาก็ไม่ได้ละเลยเพียงเพราะผู้อื่นเห็นใจ วันนี้เขาจึงอาศัยจังหวะที่บิดาพักผ่อนอยู่ที่เมืองจิ่ง เดินทางไปเมืองเอกมณฑลเป็นการพิเศษ เพื่อนำความคืบหน้าของงานวิจัยที่เรียบเรียงไว้ในช่วงนี้ส่งผ่านช่องทางเอกสารลับออกไป
การเดินทางไปกลับจากเมืองจิ่งไปยังเมืองเอกมณฑลต้องใช้เวลาทั้งวัน ในเมื่อเขาไม่อยู่ ลู่ไป่เวยในวันนี้จึงว่างลง เธอจึงถือโอกาสไปที่ภัตตาคารเมืองจิ่งเพื่อขอหนังสือแนะนำตัวสำหรับใช้สมัครงาน รวมถึงทำเรื่องโอนย้ายเอกสารต่าง ๆ ทั้งคำประเมินการทำงานตามช่วงเวลาที่หัวหน้าให้มา และแฟ้มประวัติส่วนตัวจนเสร็จสิ้นทั้งหมด
ผู้อำนวยการฟ่านไม่ได้สร้างความลำบากให้เธอ เขารีบออกเอกสารรับรองต่างๆ ให้เธออย่างรวดเร็ว แถมยังเขียนคำประเมินที่เต็มไปด้วยคำชมเชยราวกับว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน
“เสี่ยวลู่ งานในสายของเรานี่ก้มหน้าก็เจอกัน เงยหน้าก็พบกัน การได้ร่วมงานกันสองเดือนนี้ถือเป็นวาสนา ฉันขออวยพรให้เธอมีอนาคตที่สดใสนะ!”
ลู่ไป่เวยเดินออกมาจากห้องทำงานของผู้อำนวยการด้วยอารมณ์ที่ค่อนข้างดี เธอเพิ่งจะเดินผ่านโถงทางเดินก็พบกับเสี่ยวเซียวที่ยืนรออยู่ที่นั่น