เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 256 อ้อมกอดซ้ายขวาเป็นจริง แต่ยังอยากสงบใจ
เมื่อพูดถึงหัวข้อศักดิ์ศรี ผู้ชายที่เย็นชาแค่ไหนก็ยังดูไร้เดียงสาขึ้นมาบ้าง เสิ่นหัวหนงยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “อืม นายยังไม่มีหรอก”
แม้จะไม่พอใจกับคำว่า “ยัง” นั้น แต่ฮั่วถิงก็ไม่ได้จี้ถามต่อ เพียงแต่คิดในใจเงียบ ๆ ว่าเธอต้องพูดจาเหลวไหลแน่ ๆ... ช่างเถอะ ต่อไปสูบบุหรี่ให้น้อยลงหน่อยดีกว่า
เสิ่นหัวหนงถามว่า “ในใจรู้สึกหงุดหงิดมากใช่ไหม”
“...อืม” จริง ๆ แล้วความหงุดหงิดที่ยุ่งเหยิงราวก้อนไหมในใจเขา ตอนนี้ถูกคำว่า “ฝ่อ” ตัวเบ้อเริ่มครอบทับเอาไว้หมดแล้ว
“กำลังโกรธอยู่เหรอ” เสิ่นหัวหนงถามอีกครั้ง
ฮั่วถิงอ้าปากค้าง ชั่วขณะนั้นกลับไม่รู้จะเริ่มพูดจากตรงไหนดี
พูดตามตรง พอตื่นมาต้องเผชิญกับสถานการณ์แบบนั้น ปฏิกิริยาแรกในใจเขาคือไม่พอใจ ไม่พอใจมาก เหมือนภรรยาที่เป็นที่รักไปชอบคนอื่น ความคิดบ้าคลั่ง โกรธแค้น และไม่ยับยั้งชั่งใจสารพัดอย่างพุ่งเข้าใส่เหตุผลของเขาไม่หยุดหย่อน
แต่ทว่าทุกครั้งที่อยู่ในช่วงเวลานี้ เหมือนกับมีจิตสำนึกหนึ่งคอยดึงรั้งชักเย่อกับเขาอยู่ พอเขาโกรธเคืองขึ้นมา ความคิดนั้นก็จะโผล่ออกมาควบคุมและกดทับอารมณ์ของเขาไว้