0248

⬢⬢⬢

ตอนที่ 248 ข้ออ้างอันไร้ยางอายที่มีเหตุมีผล

ฟ้ายังไม่สว่าง ฮั่วถิงกำลังจะออกจากบ้านไปฝึกฝนตามปกติ เจียงต้าหวี่ก็วิ่งหน้าตั้งมาเคาะประตู

“หัวหน้า ได้ยินว่าเมื่อวานคุณสั่งสอนอู๋เต๋อเป่ากับพวกนั้นเหรอ? จ้าวเฮยไปที่นั่นด้วยไหม โดนเล่นงานหรือเปล่า? ถ้าจะให้ผมพูดนะ คุณควรสั่งสอนพวกเขาตั้งนานแล้ว วัน ๆ เอาแต่นินทาว่าร้าย ไม่ยอมฟังคำสั่ง รู้จักแต่ประจบสอพลอจนที่นั่นเหม็นเน่าไปหมด หัวหน้า คุณน่าจะจัดการไอ้พวกตัวซวยนั่นให้หนัก ๆ ให้สมกับฐานะไปนานแล้ว!”

จ้าวเฮยก็คือจ้าวหลีหมิง เจียงต้าหวี่รำคาญเขา ลับหลังเลยเรียกเขาแบบนี้

ฮั่วถิงขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “โวยวายอะไร เบาเสียงหน่อย”

เสียงของเจียงต้าหวี่เบาลงเล็กน้อย แต่ยังคงปิดบังความรู้สึกสดชื่นแจ่มใสไม่ได้ ท่าทางเหมือนคนที่มีสง่าราศีและปัดเป่าความหงุดหงิดในอดีตทิ้งไปจนหมดสิ้น

ที่ไหนมีคน ที่นั่นย่อมมีความขัดแย้ง สำนักงานความมั่นคงสาธารณะก็เช่นกัน โดยเฉพาะช่วงสองสามปีมานี้ที่แต่ละแผนกต่างมี 'บุคลากรพิเศษ' ที่อาศัยผลงานการก่อกบฏเพื่อเลื่อนตำแหน่งเข้ามา ยิ่งเป็นแผนกต่อสู้ในสำนักงานความมั่นคงสาธารณะด้วยแล้ว 'บุคลากรการต่อสู้ปฏิวัติ' พิเศษเหล่านี้ยิ่งขาดไม่ได้เลย