เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 247 ทางเลือกสองทางที่ยากลำบาก
รถหลายคันมาถึงข้างนอกและรับตัวผู้ป่วยทั้งหมดไปในทันที ผู้นำฝ่ายบริหารของโรงแรมที่รีบรุดมาถึงไม่กี่คนก็ติดตามไปด้วย
เสิ่นหมิงเจ๋อขึ้นรถคันเดียวกับผู้ป่วยที่มีอาการหนักที่สุด บนรถเขาสามารถให้การช่วยเหลือต่อเนื่องได้ อีกทั้งยังเคยตรวจร่างกายพื้นฐานให้ผู้ป่วยมาแล้ว จึงสามารถอธิบายสถานการณ์ได้ชัดเจน ช่วยลดเวลาที่เสียไปกับการตรวจซ้ำที่โรงพยาบาลและทำการกู้ชีพได้ทันที
เมื่อผู้ป่วยจากไป ห้องอาหารของโรงแรมซานฮวาก็ว่างลงกว่าครึ่งทันที โรงแรมประกาศระงับการให้บริการชั่วคราว แขกคนอื่นที่เหลือก็ไม่มีอารมณ์จะนั่งทานอาหารต่อ จึงแยกย้ายกันไปเกือบหมด แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จากไป ยังมีบางคนที่นั่งรออยู่ในล็อบบี้เพื่อรอดูผลการสอบสวน
ฮั่วถิงเป็นห่วงสถานการณ์ของเพื่อนจึงยังไม่รีบร้อนจากไป เมื่อเห็นว่ารอบข้างไม่มีคนแล้ว เขาก็เอ่ยขึ้นมาอย่างหงอยๆ ว่า “หนงหนง ทำไมผมรู้สึกเหมือนเป็นไก่ตัวผู้ในเกมอินทรีจับไก่ยังไงก็ไม่รู้”
เสิ่นหัวหนง: ???
เจาเจาเงยหน้ามองคุณพ่อที่ทำหน้าทุกข์ระทมแล้วตั้งคำถาม “คุณพ่อคะ ในเกมมีแค่อินทรี แม่ไก่ แล้วก็ลูกเจี๊ยบ ไม่มีไก่ตัวผู้ค่ะ”
ฮั่วถิงลูบหัวลูกสาวอย่างหมดแรง ก่อนจะหันไปมองเสิ่นหัวหนงแล้วพูดว่า “นั่นแหละครับคือปัญหา”
ผ่านไปสักพักเขาก็ปลอบใจตัวเองอีก “แต่ถ้าไม่มีไก่ตัวผู้ก็คงไม่มีลูกเจี๊ยบ ผมก็น่าจะมีประโยชน์อยู่บ้างใช่ไหมล่ะ หนงหนง”