เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 237 โลกของคนหลายบุคลิกที่ไม่อาจเข้าใจ
ถ้าอย่างนั้น สั่วจื่อออกมาเพราะเหตุผลนี้เหรอ
ฮั่วถิงสัมผัสได้ว่าอารมณ์ของเขาตอนที่เริ่มจูบเธอในช่วงแรกนั้นไม่ค่อยดีนัก หรือว่าเป็นเพราะสาเหตุนี้เหมือนกัน
ดังนั้น เรื่องนี้จึงไม่ใช่ปัญหาเรื่องการถูกสวมเขาจริงๆ
ถ้าอย่างนั้นหมายความว่า เขาไม่ได้มองตัวเองกับคนที่เขาเรียกว่าจอมเสแสร้งทำเคร่งว่าเป็นคนสองคนอย่างนั้นเหรอ
เสิ่นหัวหนงรู้สึกสงสัยในใจมาก แต่เมื่อเพิ่งพูดถึงเรื่องพ่อของเขา คิดว่าอารมณ์ของเขาคงไม่ค่อยดีนัก เธอจึงไม่อยากสะกิดให้ฮั่วถิงนึกถึงความทรงจำที่ไม่น่าอภิรมย์ในช่วงเวลานี้ ตอนนี้เลยไม่ได้เอ่ยถาม ได้แต่เก็บความสนุกสนานเอาไว้แล้วตอบอืม “งั้นคุณรอสักครู่นะคะ ฉันจะไปขอลาหยุดก่อน”
ฮั่วถิงพยักหน้า
เสิ่นหัวหนงพูดต่อ “เมื่อวานทำไมคุณไม่บอกฉันล่ะ ถ้าฉันรู้ล่วงหน้าก็คงลาหยุดไว้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เมื่อกี้ก็คงไม่แกล้งคุณหรอก...”
เมื่อกี้ดูไม่ค่อยจริงจังไปหน่อยจริงๆ