0236

⬢⬢⬢

ตอนที่ 236 พี่ชายสั่วจื่อผู้พ่ายแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ในตอนนั้นเอง เจาเจาถือคีมคีบถ่านแกว่งไปมาแล้วตะโกนเรียกมาทางนี้ว่า “แม่คะ หนูเก็บคีมคีบถ่าน พัด และเก้าอี้ตัวเล็กที่วางอยู่ข้างนอกเข้ามาหมดแล้วค่ะ”

เผิงเจิ้นหัวเห็นดังนั้นจึงรีบก้าวยาว ๆ พุ่งเข้าไปแยชคีมในมือมาไว้เอง “โอย คุณหนูตัวน้อยของผม อย่าแกว่งแบบนั้นสิครับ ระวังจะเผลอเคาะใส่หัวตัวเองเอานะ”

“คุณอาเผิงคะ วันนี้พวกเราไปกินพริกหมักจาที่บ้านพี่เฉินเฉินมา อร่อยมากเลยค่ะ แม่บอกว่าคุณอาให้แม่มาขวดใหญ่ขวดหนึ่ง ขอบคุณนะคะ”

เผิงเจิ้นหัวมองแผ่นหลังของเสิ่นหัวหนงแล้วหัวเราะแหะ ๆ สองครั้ง กำลังจะพูดอะไรกับเสิ่นหัวหนงสักสองสามคำ ก็เห็นฮั่วถิงเงยหน้ามองมาพอดี

สายตาคมกริบนั่นจ้องเขม็งจนหัวใจดวงน้อย ๆ ของเขาถึงกับสะดุ้งโหยง รีบหลุบตาลงทันที

คนอะไรกันเนี่ย ให้ตายเถอะ...

ก็ไม่ได้มองเขาเสียหน่อย!

น่ารำคาญจริง อยู่ตรงนี้แล้วทำให้เขารู้สึกว่าน่านฟ้าเหนือโรงอาหารแห่งนี้ไม่ใช่ของเขา รู้สึกอึดอัดเป็นพิเศษ