เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 218 ห้าสิบเก้าวินาทีอันแสนวิเศษ
ผลปรากฏว่าเสิ่นหมิงเจ๋อปฏิเสธออกมาด้วยความไม่พอใจ
“โอกาสแบบนี้ฉันไม่เอาดีกว่า หนงหนง คนอื่นไม่รู้ว่าเกียรติบัตรแบบอย่างนี้ได้มายังไง แต่เธอก็ไม่รู้หรือ? อะไรที่ว่าอุทิศตนโดยไม่หวังผล อะไรที่ว่ายอมรับการปรับปรุงตนอย่างดี กลับตัวกลับใจ... นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันทำ ฉันพูดไม่ออกหรอก และฉันก็ไม่คิดว่าที่ผ่านมาตัวเองทำอะไรผิด บางทีอาจจะมีคนที่ทำคุณบูชาโทษจริงๆ แต่พี่ชายคนนี้ของเธอไม่ใช่คนแบบนั้น”
ยิ่งไปกว่านั้น พอพูดถึงคนที่ “ช่วยเหลือ” ให้เขาปรับปรุงตน ในใจของเสิ่นหมิงเจ๋อก็เต็มไปด้วยความเคียดแค้น คนพวกนี้ทำลายชีวิตเขา เกือบจะทำลายทั้งชีวิตเขาไปแล้ว เขาจะไปขอบคุณจากใจจริงได้อย่างไร!
ทัศนคติเช่นนี้ต่อให้พูดคำขอบคุณอะไรออกมา ก็คงไม่มีใครเชื่อ คาดการณ์ได้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่าพออ้าปากก็คงโป๊ะแตก สู้ปฏิเสธให้จบเรื่องไปเลยยังจะดีกว่า
เสิ่นหัวหนงมองเขา ในใจยังมีความกังวลอยู่บ้าง
ความเคียดแค้นแบบนี้ไม่ใช่ว่าจะขจัดออกไปได้ง่ายๆ เธอเข้าใจดี และรู้ว่าเวลาที่ถูกความแค้นครอบงำนั้น ยากที่จะรักษาจิตใจให้แจ่มใสได้
“อีกอย่าง ตอนนี้ไม่ใช่ว่ามีจิตวิญญาณแห่งการอุทิศตนอย่างเงียบๆ อยู่หรอกหรือ? มาป่าวประกาศโฆษณาชวนเชื่อแบบนี้ ฉันว่าไม่ดีหรอก สู้ทำตัวเงียบๆ ดีกว่า”