0212

⬢⬢⬢

ตอนที่ 212 เหยื่อของจิ้งจอกเฒ่าสวี

เมื่อเทียบกับบรรยากาศการใช้ชีวิตในหมู่บ้านและความคึกคักทางฝั่งโรงงานแล้ว ลานเล็ก ๆ ริมทุ่งนาแห่งนี้กลับดูเงียบเหงาและอ้างว้างเป็นพิเศษ หากไม่ใช่เพราะเสียงฮึดฮัดของหมูที่ดังมาจากหลังบ้าน เสิ่นหัวหนงที่ยืนมองจากด้านนอกคงไม่คิดเลยว่าที่นี่จะมีคนอาศัยอยู่

ไม่ได้มาที่นี่หลายวันแล้ว ครั้งนี้เมื่อเธอมาถึงจึงรู้สึกได้ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม

ตอนที่เธอเดินเข้าลานบ้าน มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังถือพัดใบตาลโบกคลายร้อนอยู่ ทั้งชายหญิงและเด็กคนแก่ แต่ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่ได้พูดคุยอะไรกัน

เถียนเย่ว์น้องชายของเถียนฮุ่ยจือไม่ได้แม้แต่จะปรายตาไปมองที่ประตู เพียงแค่ได้ยินความเคลื่อนไหวก็เอ่ยปากประชดประชันว่า “โอ้โห คุณหนูสาม ในที่สุดคุณก็กลับมาแล้วสินะ? คุณนี่ช่างเป็นคนสำคัญที่มีธุระรัดตัวเสียจริง”

เมื่อไม่ได้ยินคำตอบโต้ เด็กหนุ่มจึงเงยหน้าขึ้นมองมาด้วยความแปลกใจ

จังหวะที่เสิ่นหัวหนงปรายตามองเขาพอดี เขาจึงรีบแก้เก้อว่า “ผมก็นึกว่าจะเป็นเถียนฮุ่ยจือเสียอีก...”

เสิ่นหัวหนงไม่ได้พูดอะไรและเบนสายตากลับมา เขาก็เบนสายตากลับไปเช่นกัน ก้มหน้าก้มตาเกาขาตัวเองอย่างบ้าคลั่ง แล้วเริ่มตบยุงในความสลัวตามเสียงที่ได้ยินต่อ

มีเด็กที่ตัวเล็กกว่าคนหนึ่งนั่งยอง ๆ เล่นอะไรบางอย่างอยู่ข้างเขา เวลานี้จึงสูดน้ำมูกแล้วดึงขากางเกงของเถียนเย่ว์ พร้อมพูดว่า “อาเล็กครับ ผมอยากกินเนื้อ”