เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 203 คุณหมอซุนที่ถูกมารุมล้อม
“ต่อให้เขาจองเวรจะกัดไม่ปล่อย เขาก็ทำอะไรฉันไม่ได้อยู่ดี เขาจะพูดอะไรได้ล่ะ? ฉันกับเขาก็ไม่ได้มีเรื่องแค้นเคืองอะไรกัน แถมเขายังเป็นคนให้คำประเมินการฝึกอบรมครั้งนี้ของเราด้วย ฉันมีแต่จะเอาใจเขา ฉันจะไปเจอเขาที่สวนสาธารณะแล้วลงมือทำร้ายเขาได้อย่างไรกัน? อีกอย่างเขาก็ไม่มีหลักฐานด้วย!”
“เขาก็ไม่กล้าเอาเรื่องจางเสี่ยวหงมาขู่ทำลายชื่อเสียงเธอหรอก ครอบครัวจางเสี่ยวหงก็ไม่ปล่อยให้เขาพูดจาพล่อย ๆ แน่ ตอนนี้ไพ่เหนือกว่าอยู่ที่คนอื่น ไม่ใช่ในมือเขา เรื่องจริงเขาก็ไม่กล้าพูดหรอก เพราะมีตระกูลจางคอยตามเก็บกวาดให้อยู่แล้ว”
แน่นอนว่าเสิ่นหมิงเจ๋อจงใจปิดบังจุดที่สำคัญที่สุด... ไม่สิ ต้องเรียกว่าจุดที่น่าอดสูและน่ารังเกียจที่สุดเอาไว้ไม่ได้พูดออกมา
พูดออกมาก็รังแต่จะทำให้หูของน้องสาวแปดเปื้อน อีกทั้งยังเพื่อไม่ให้ภาพลักษณ์พี่ชายที่แสนดีในสายตาน้องสาวต้องมัวหมองด้วย!
เสิ่นหัวหนงครุ่นคิดอย่างละเอียดแล้วก็รู้สึกว่าเขามีเหตุผลมาก อย่างน้อยเธอก็ยังไม่พบช่องโหว่อะไรในตอนนี้
แต่ทว่าตอนนี้ต่อให้มีช่องโหว่ เธอก็ไม่มีโอกาสแก้ไขแล้ว ในตอนที่พวกเขาออกจากถนนหย่งอัน ก็ได้ยินเสียงอึกทึกดังแว่วมาจากทางสวนสาธารณะ แสงไฟฉายหลายดวงส่องตัดผ่านกันเหนือสวนสาธารณะ ทำลายความเงียบสงัดของยามค่ำคืนลง