เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 197 เสิ่นหัวหนงไม่ใช่คนแบบนั้น
ลู่ไป่เวย: “......ก็ได้ ไม่พูดถึงเรื่องก่อนหน้านี้แล้ว เรามาพูดถึงเรื่องปัจจุบันกันเถอะ วันนี้ฉันไปหาคุณที่สำนักงานความมั่นคงสาธารณะ เลยได้ยินต้าหวี่บอกว่าคุณโอนย้ายออกจากกองทัพแล้ว ต่อไปจะไม่อยู่ที่สำนักงานความมั่นคงสาธารณะแล้วใช่ไหม? พี่ฮั่ว เพื่อผู้หญิงที่ชื่อเสิ่นหัวหนงคนนั้น ถึงกับยอมทิ้งอาชีพที่คุณรัก คุณคิดว่ามันคุ้มค่าจริง ๆ เหรอ?”
เห็นว่าฮั่วถิงกำลังจะเอ่ยปาก ลู่ไป่เวยก็รีบพูดว่า: “คุณอย่าเพิ่งขัดฉัน ให้ฉันพูดให้จบก่อนได้ไหม?”
คุณถามหาคำตอบจากฉัน แต่กลับไม่ให้ฉันพูดเนี่ยนะ?
ฮั่วถิงยังคงปิดปากเงียบ ฟังก่อนว่าตกลงเธอต้องการจะพูดอะไรกันแน่
ลู่ไป่เวยฉวยโอกาสนี้รวบรวมความกล้า เทสิ่งที่คิดวนเวียนอยู่หลายรอบระหว่างทางมาออกมาจนหมด
“ฉันรู้ว่าตอนนี้คุณต้องรู้สึกว่ามันคุ้มค่า คุณถูกความรักบดบังจนมองไม่เห็นความจริง แต่พี่ฮั่วคะ คุณลองคิดดูดี ๆ นะ ประเทศชาติและกองทัพทุ่มเทฝึกฝนคุณมาอย่างหนัก คุณเลือกทำแบบนี้ทำให้ประเทศและประชาชนต้องสูญเสียทหารฝีมือดีไปหนึ่งคน คุณกำลังทำลายหยาดเหงื่อแรงงานของทุกคน ทรยศต่อประเทศ ทรยศต่อกองทัพ และทรยศต่อตัวคุณเองด้วย!”
“ฉันรู้สึกผิดหวังกับการตัดสินใจของคุณ ฉันเชื่อว่าสหายร่วมรบและเพื่อนร่วมงานเก่าของคุณทุกคนก็คงรู้สึกผิดหวังเช่นกัน แล้วฉันก็รู้สึกไม่คุ้มแทนคุณด้วย เพราะผู้หญิงที่ชื่อเสิ่นหัวหนงคนนั้นไม่คู่ควรให้คุณต้องยอมทิ้งสิ่งเหล่านี้ไป!”