0196

⬢⬢⬢

ตอนที่ 196 ทั้งหมดคือสันดานด้านลบที่เขามีครบทุกอย่าง

เสิ่นหัวหนงพูดรวดเดียวจบพลางขยิบตาซ้ายให้ฉินเว่ยหนาน จากนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย เธอทำหน้าเย็นชาเดินอ้อมเขาไป

คราวนี้ฉินเว่ยหนานมึนงงไปสนิท เขาเท้าสะเอวยืนอยู่ใต้ร่มเงาไม้เล็ก ๆ ของต้นไม้ต้นนั้นแล้วเค้นเสียงหัวเราะในลำคอออกมาซ้ำ ๆ

ดี ดีจริง ๆ เขาไม่นึกเลยว่าจะมีวันที่ตัวเองถูกคนอื่นหัวเราะเยาะว่าหลงตัวเอง และถูกหัวเราะเยาะอย่างสะใจถึงเพียงนี้!

คุยกับเธอแล้วจะโดนตบงั้นเหรอ? แม่งเอ๊ย ใครสนจะคุยกับเธอกันล่ะ!

หวังว่าเธอคงไม่คิดแผนร้ายอะไรกับบ้านเขา คนประเภทนี้......

ด้วยความโมโหจนฟิวส์ขาด ฉินเว่ยหนานเตะไปที่ต้นการบูรที่เพิ่งปลูกได้ไม่กี่ปีต้นข้าง ๆ ด้วยความโกรธจัดและออกแรงเกินตัว ร่างของเขาจึงหมุนไปครึ่งรอบ

ทันทีที่หันกลับมา เขาก็เห็นลู่ไป่เวยกำลังเข็นจักรยานผ่านมาไม่ไกลนัก

คนบนถนนไม่ค่อยเยอะ ลู่ไป่เวยสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวทางฝั่งของฉินเว่ยหนานและเสิ่นหัวหนงมานานแล้ว