เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 177 การสร้างผลประโยชน์ร่วมกันกับโรงงานน้ำตาล
วันต่อมาเสิ่นหัวหนงมอบคูปองอาหารทั้งหมดที่ซื้อมาเมื่อวานให้กับเสิ่นหมิงเจ๋อ
เขามีธัญพืชอยู่ในหมู่บ้านจึงไม่หิวตาย แต่การไปเรียนที่เมืองต้องกินวันละสองมื้อที่นั่น ย่อมต้องใช้คูปองอาหารและเงินอย่างแน่นอน เงินในมือเสิ่นหมิงเจ๋อยังพอมีเหลืออยู่บ้าง สองสามวันนี้เขาตรวจคนไข้ไปบ้างจึงมีรายได้เข้ามาเล็กน้อย แต่คูปองอาหารนั้นขาดแคลนจริงๆ อย่างไรเสียก็เป็นน้องสาวแท้ๆ ของตน เขาจึงไม่ได้ปฏิเสธ เพียงแต่สาบานในใจว่าจะต้องพยายามให้มากขึ้น เพื่อที่จะได้เป็นที่พึ่งให้น้องสาวในอนาคต
คนที่มีความสามารถอย่างแท้จริงจะไม่หยุดอยู่เพียงเพราะสภาพแวดล้อม รอให้เขาเดินพ้นจากความยากลำบากนี้ไป ในอนาคตเขาจะไม่เกรงกลัวสิ่งใดอีก!
หลังจากเสิ่นหัวหนงเตรียมอาหารกลางวันในโรงอาหารเสร็จและทานไปคำหนึ่ง เธอก็ไปลาฟางต้าชิ่งครึ่งวัน จากนั้นไปเก็บของที่หอพักของหลิวเสียกับคนอื่นๆ จัดการห่อซาลาเปาที่เตรียมไว้ให้พวกเธอวางไว้บนซึ้งนึ่ง ทิ้งโน้ตบอกเวลานึ่งซาลาเปาไว้ แล้วจึงรีบออกจากโรงพยาบาล
ฮั่วกั๋วอัน เจี่ยงหงเหมย และฮั่วกั๋วผิงสามีภรรยารออยู่ที่หน้าโรงพยาบาลแล้ว
ครั้งนี้เสิ่นหัวหนงนัดเวลากับฮั่วกั๋วอันไว้ล่วงหน้า พวกเขาจึงกะเวลาทานมื้อเที่ยงแต่หัววันก่อนออกเดินทางจากหมู่บ้าน ตอนนี้เพิ่งจะมาถึงไม่นาน ทั้งสี่คนจึงออกเดินทางทันที