เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 175 แฟนคลับคลั่งไคล้
เสิ่นหัวหนงมองแผ่นหลังอันบอบบางของเฉิงหลี่ด้วยความเห็นใจ ครู่หนึ่งเธอก็แสร้งเดินเข้าไปล้างมือแล้วทักทายเขาว่า “พี่เฉิง”
จริง ๆ แล้วเฉิงหลี่อายุใกล้จะสี่สิบปีแล้ว เสิ่นหัวหนงจะเรียกเขาว่าคุณอาเลยก็ได้ แต่เขามีใบหน้าเด็กทำให้ดูอ่อนกว่าวัย แม้จะผ่านการขัดเกลาในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ แต่ดูแล้วเขาก็มีอายุใกล้เคียงกับเว่ยจ้าวถัง แม้จะทำงานหนักงานสกปรกไม่น้อย แต่ผิวพรรณกลับขาวกว่าเสิ่นหมิงเจ๋อในวัยยี่สิบห้าเสียอีก ซึ่งเป็นเพราะพื้นฐานดีมาตั้งแต่เกิด
เสิ่นหมิงเจ๋อเรียกเขาว่าพี่มาตลอด เสิ่นหัวหนงจึงเรียกตามนั้นด้วย
เฉิงหลี่เงยหน้าขึ้น พยักหน้าเบา ๆ แล้วขยับไปด้านข้างพลางกล่าวว่า “จะล้างมือเหรอ? ผมจะปั๊มน้ำให้ คุณล้างเสร็จแล้วรีบกลับไปเถอะ”
เสิ่นหัวหนงก้มหน้าล้างมือไปพลางสนทนากับเขา “คุณพ่อฉันถึงศูนย์วิจัยยาแล้วค่ะ เมื่อวานฉันโทรศัพท์ติดต่อท่านได้แล้ว ท่านบอกว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีและเริ่มทำงานแล้วค่ะ”
เฉิงหลี่กล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “ก็ดีแล้ว”
เสิ่นหัวหนงลดเสียงให้เบาลงพลางกล่าวว่า “มีช่วงหนึ่งที่ท่านหดหู่มากถึงขั้นอยากคิดสั้น แต่ตอนนี้ผ่านไปแล้วล่ะค่ะ” เธอหยุดไปครู่หนึ่งแล้วเงยหน้ามองเฉิงหลี่พลางกล่าวว่า “คุณเองก็จะดีขึ้นเช่นกันค่ะ”
เฉิงหลี่ตอบรับในลำคอแล้วกล่าวขอบคุณอย่างสงบนิ่ง ราวกับก้อนหินที่ถูกโยนลงไปในโคลนตม มันจมหายลงไปในโคลนโดยตรงโดยไม่ได้ทำให้เกิดระลอกคลื่นใด ๆ