0164

⬢⬢⬢

ตอนที่ 164 ฉลาดเกินไปจนต้องอยู่คนเดียว

เผิงเจิ้นหัวกล่าวต่อว่า “ท่านฉินนั่นก็จริงๆ เลยนะ ทางร้านอาหารส่งปลา เนื้อไก่ และข้าวสวยให้ตั้งเยอะแยะ ปริมาณก็เพียงพอแล้วแท้ๆ แต่เขากลับมาแย่งหมั่นโถวของฉันกินไปชิ้นหนึ่ง คนแก่ก็เหมือนเด็กจริงๆ น่าจะเป็นเพราะเห็นเม่นตัวนั้นน่ารัก วันก่อนก็เห็นฝักบัวนั้นน่าสนุก เมื่อกี้ฉันเลยไม่กล้าบอกว่าไม่ใช่ของฝากสำหรับเขา หลานชายเขาดันคิดว่าพวกเราตั้งใจส่งมาให้ ทำเอาตาเขียวใส่พวกเราซะงั้น”

“ถ้าเขาชอบสิ่งนี้ พรุ่งนี้พวกเราเอาแป้งขาวมาทำอันใหม่ให้เขากันเถอะ”

“ที่ฉันเอาไป ท่านฉินก็ดื่มหมดหลานชายเขาจะให้เงินฉันให้ได้ แต่ฉันไม่ได้รับไว้”

“พี่คะ พี่ไปทานข้าวก่อนเถอะค่ะ”

เสิ่นหัวหนงพยักหน้า ถอดหน้ากากอนามัยออกแล้วเดินไปยังครัวด้านหลัง

ช่วงเที่ยงขณะที่เจาเจานอนกลางวันที่หอพัก เสิ่นหัวหนงสอบถามที่อยู่ของหนังสือพิมพ์ผิงหยวนรายสัปดาห์ ซื้อส้มกระป๋องสองกระป๋องแล้วออกเดินทางไป

การอยากไปพบคนที่ชื่ออวี่เจียเพื่อขอบคุณด้วยตัวเองเป็นเพียงจุดประสงค์หนึ่งเท่านั้น เสิ่นหัวหนงรู้สึกว่า คนประเภทนี้ในเมื่อกล้าเสี่ยงตีพิมพ์บทความแบบนั้น จุดประสงค์ย่อมไม่ใช่เพื่อคำขอบคุณจากคนแบบพวกเขา

เป้าหมายหลักของเธอคือการไปตรวจสอบดูว่าทางนั้นมีความเคลื่อนไหวอย่างไร เธออยากเห็นผลกระทบหลังจากบทบรรณาธิการชิ้นนี้เผยแพร่ออกไป หากมีผลกระทบเชิงลบ ผู้สื่อข่าวและหัวหน้าบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์แห่งนี้ย่อมเป็นกลุ่มแรกที่ได้รับผลกระทบ