0148

⬢⬢⬢

ตอนที่ 148 จิตสำนึกของตัวประกอบเบี้ยล่าง

เสิ่นหมิงเจ๋ออดไม่ได้ที่จะพูดว่า “เสิ่นหัวหนง เธอไม่รู้อะไรเลย อย่ามาพูดจาเพ้อเจ้อ! ถึงขนาดนั้นแล้ว เราจะทำอะไรได้ จะแก้ปัญหาอย่างไร พ่อเป็นแมลงสาบ เธอก็เป็นแค่แมลงสาบตัวเล็ก ๆ!”

“ฉันไม่เหมือนพวกคุณหรอก ฉันไม่เข้าใจพวกคุณที่อ่านหนังสือจนซื่อบื้อ ไม่เข้าใจหรอกว่าอะไรคือยอมแตกหักดีกว่าอยู่อย่างสมบูรณ์” เสิ่นหัวหนงตวาด “อย่างน้อยฉันก็ไม่มีวันเลือกความตายด้วยตัวเองเด็ดขาด ฉันรู้แค่ว่ายิ่งในเวลาที่สิ้นหวังแบบนี้ ยิ่งต้องพยายามหาทางมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้ ในเมื่อมาถึงจุดต่ำสุดแล้ว ต่อจากนี้ไม่ว่าจะเดินไปทางไหน ขอแค่ก้าวออกไปก้าวหนึ่ง ก็ถือว่าเป็นการเดินขึ้นที่สูง และย่อมดีกว่าตอนนี้ แล้วทำไมเราถึงไม่พยายามดิ้นรนดูล่ะ?”

เธอมองเสิ่นเค่อฉินด้วยความโกรธและน้อยใจ “พ่อ ในเมื่อเจ้าหน้าที่เจียงบอกว่าจะให้โอกาสพ่อ เขาบอกว่าอยากจะช่วยพ่อ ทำไมพ่อยังทำแบบนั้น ทำไมไม่ลองพยายามดูก่อนล่ะคะ?”

เสิ่นหมิงเจ๋อไม่นึกเลยว่าเจียงต้าหวี่จะบอกว่าจะช่วยพวกเขา ทั้งที่ตอนสอบสวนเขานั้น อีกฝ่ายแทบจะอยากฆ่าเขาให้ตายชัด ๆ ลำเอียงกันนี่หว่า!

เขาหงุดหงิดจนไม่ยอมพูดอะไร

เสิ่นเค่อฉินมองลูกสาวที่ปากคอเราะร้ายเหมือนมีดเล็บ ในใจรู้สึกทึ่งมาก ก่อนหน้านี้เขาเป็นคนสั่งสอนและเล่านิทานให้ลูกฟัง แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นลูกสาวที่มาอบรมเขาแทน หนงหนงโตขึ้นแล้ว ส่วนเขาก็แก่ตัวลง และพอแก่ตัวลง กลับมองเห็นโลกไม่ชัดเจนเท่าลูกสาวคนเล็กจนต้องถูกสอนเข้าจนได้