0146

⬢⬢⬢

ตอนที่ 146 เธอผู้ไร้เทียมทาน

ฮั่วถิงลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปยังประตู เสียงฝีเท้าทำให้สองคนที่อยู่ข้างนอกตกใจรีบแยกย้ายกันไป “อา ผู้การฮั่ว พวกเราไปกันแล้ว! ไปกันแล้วจริงๆ”

“รีบๆ ไปเลย อื้ม!”

ฮั่วถิงก็แค่ขู่คนไปอย่างนั้น เมื่อเห็นสองตัวแสบนั่นไปแล้ว เขาก็ยืนอยู่ที่เดิม มือยื่นไปกดนวดที่ขมับของตน

ในห้องเงียบลงชั่วครู่ เสิ่นหัวหนงเป็นฝ่ายทำลายความเงียบก่อน

เธอหยิบกระดาษแผ่นที่เติ้งเผยหลินประทับลายนิ้วมือเอาไว้ออกมา แล้วชูให้ฮั่วถิงดูจากระยะห่างไม่กี่ก้าวด้วยความกลัวว่าเขาจะฉีกมันทิ้งอีก จึงรีบพูดขึ้นว่า “คนขยะแบบนี้คุณยังจะปกป้องเขาอีก! ดูสิ ดูนี่ ตอนนั้นเขาพูดว่ายังไง แล้วตอนนี้พูดว่ายังไง ทำไมผลประโยชน์ทุกอย่างถึงตกอยู่ที่เขา พอมีปัญหาหน่อยก็รีบปัดความรับผิดชอบ ไม่ใช่คนเลย!”

สายตาของฮั่วถิงยังคงดีมาก หลังจากอ่านจบ นัยน์ตาดำขลับก็จ้องเขม็งไปยังใบหน้าที่ยังคงหลงเหลือความโกรธเคืองของเสิ่นหัวหนง

เขาเพิ่งตระหนักได้ว่าตัวเองยังประเมินเธอต่ำไป เธอวางแผนดักรอให้เติ้งเผยหลินติดกับไว้ตั้งแต่แรกแล้ว

การแจ้งเบาะแสครั้งเดียวทำให้เติ้งเผยหลินขวัญหนีดีฝ่อ เพื่อที่จะหลุดพ้นจากข้อหาฆ่าคน เขาจึงจำต้องยอมรับว่าตนถูกคนชั่วหลอกใช้ และถูกผลประโยชน์ที่พวกเขาหยิบยื่นให้ล่อลวง ข้อหาจุดยืนไม่มั่นคงนั้นยังไงก็หนีไม่พ้น