0144

⬢⬢⬢

ตอนที่ 144 ครึ่งหนึ่งของความจริง

“ตอนเสร็จแล้วยังบอกให้ฉันวันนี้ซื้อฝักบัวไปให้เขาหน่อย พี่ว่าพวกเราต้องเตรียมข้าวไปให้เขาด้วยไหม เดี๋ยวจะหาว่ากินอาหารโรงอาหารเราไม่ได้ จะได้กู้หน้าด้วย”

เสิ่นหัวหนงร้องอ๋อในลำคอ ในใจมีเรื่องค้างคาอยู่จึงไม่มีสมาธิรับมือกับเรื่องนี้ เพียงเอ่ยไปส่ง ๆ ว่า “ฝักบัวเมื่อวานกินหมดแล้ว เดี๋ยวเธอก็ลองไปเดินหาดูสักสองสามอัน แถวชานเมืองมีบ่อปลาบ่อกุ้งอยู่เยอะ แวะซื้อกับเขามาเยอะหน่อย ในเมื่อผู้เฒ่าอยากกินฝักบัว ตอนเที่ยงก็ทำน้ำเม็ดบัวน้ำตาลกรวดไปส่งให้ท่านหน่อย ถือว่าเป็นสินน้ำใจจากพวกเราไป”

เผิงเจิ้นหัวยังอยากจะฮึดเถียงต่อเพื่อโน้มน้าวใจ แต่เห็นเสิ่นหัวหนงดูไม่มีอารมณ์จะคุยจริง ๆ จึงจำต้องเก็บคำพูดนั้นไว้

ฝั่งโรงอาหารกำลังยุ่งกันวุ่นวาย ส่วนฮั่วถิงวันนี้เป็นครั้งที่สองแล้วที่ก้าวออกจากประตูโรงพยาบาล ครั้งนี้เขารู้สึกว่าตัวเองผ่อนคลายลงกว่าเมื่อครู่มาก

การที่มีคนรับฟังความลับที่เขาฝังลึกไว้ในใจ สามารถบอกเล่าถึงสิ่งที่เขาได้ทำไปในตอนที่เขาไม่รู้ตัว บอกว่าเขาไม่ได้เป็นบ้าเพียงแค่เครียดเกินไป... สิ่งเหล่านี้สำหรับเขาแล้วถือเป็นการผ่อนคลายประเภทหนึ่ง แม้ว่าคน ๆ นั้นจะเป็นเสิ่นหัวหนงก็ตาม

แล้วถ้าต้องย้ายไปอยู่กับเสิ่นหัวหนงล่ะ?

มีทั้งข้อดีและข้อเสีย สิ่งที่ทำให้ฮั่วถิงหนักใจที่สุดคือเสิ่นหัวหนงอาจช่วยเขาได้ เพื่อตัวเธอเอง เธอจะช่วยเขาเอาชนะโรคร้ายนี้ไปด้วยกัน