0143

⬢⬢⬢

ตอนที่ 143 ทำไมถึงเป็นเธอ?

เผิงเจิ้นหัวรีบพยักหน้า “ครับๆๆ ผมทำแน่นอน ทำแน่นอน”

“อย่าปล่อยให้ผู้หญิงต้องทำทุกงานสกปรกและเหนื่อยยากหรืองานหนัก หัดรู้จักดูให้เป็นบ้าง รู้ไหม?”

“ครับๆๆ” แม้เผิงเจิ้นหัวจะงุนงง แต่เขาก็ไม่กล้าโต้แย้งอะไร ทำได้เพียงพยักหน้าหงึกหงักราวกับตำกระเทียม

สายตาฮั่วถิงจ้องนิ่งอยู่ที่ใบหน้าของเผิงเจิ้นหัวจนอีกฝ่ายตัวเกร็งไปหมด ก่อนเขาจะเบนสายตากลับ เก็บร่วมหุบที่วางอยู่ตรงประตู หันไปมองเสิ่นหัวหนงแวบหนึ่งแล้วขยิบตาให้เธอเบาๆ พลางเอ่ย “รีบๆ จัดการเข้าล่ะ”

แล้วเขาก็จากไป ในที่สุดก็ไปเสียที

เผิงเจิ้นหัวถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก สมองเริ่มประมวลผลได้ทัน รีบวิ่งมาถามเสิ่นหัวหนง “พี่ครับ คนคนนี้เป็นใครกัน? ใช่พี่เขยหรือเปล่า?”

ใบหน้าของเสิ่นหัวหนงเต็มไปด้วยความหงุดหงิด เธอไม่ได้เปล่งเสียงตอบ

เผิงเจิ้นหัวผู้ช่างสังเกตปลอบใจ “พี่ครับ อย่าเสียใจไปเลย ชีวิตก็เป็นแบบนี้แหละ เรื่องไม่สมหวังมีอยู่ถมไป ในเมื่อต้องผจญกับคนแบบนี้ก็ช่วยไม่ได้ พี่ทนไปก่อนเถอะ โชคดีที่เมื่อก่อนคุณอาเสิ่นสามารถค้นพบหวงฮวาฮ่าวรักษามาลาเรียได้ แถมตอนนี้ยังเตะคนแซ่เติ้งออกไปแล้ว รอให้ปัญหายาหยอดตาซาเหยี่ยนหมายเลขหนึ่งมีพิษกระจ่างขึ้น คุณอาเสิ่นต้องกู้ชื่อเสียงกลับคืนมาได้แน่ ถึงตอนนั้นชีวิตดีๆ ของพี่ก็จะมาถึงแล้ว”