0110

⬢⬢⬢

ตอนที่ 110 พ่อของเจาเจาเองก็เก่งกาจเช่นกัน

เสิ่นหัวหนงถึงกับกลั้นไม่อยู่ ในเมื่อเธอไม่ได้พูดอะไรสักคำเลยนี่นา คุณย่าครับ คุณดูออกได้อย่างไรกันว่าฉันท้องจากการที่ฉันยิ้มให้?

“งั้นรีบให้นั่งลงสิ เจาเจา ให้แม่หนูรีบนั่งพักเท้า ไม่สามารถให้แม่หนูอุ้มอีกแล้วนะ”

เจาเจาดิ้นขลุกขลักอยากจะลงมา เสิ่นหัวหนงจึงวางเธอลง เด็กหญิงตัวน้อยลืมตาโตมองเสิ่นหัวหนงอย่างงุนงง “แม่มีอะไรหรือคะ?”

เสิ่นหัวหนงอธิบายกับต่งเยี่ยนหรงที่ถือแก้วน้ำเดินออกมาจากในห้องอย่างจนใจ “คุณย่าเข้าใจผิดแล้วค่ะ”

ต่งเยี่ยนหรงยิ้มแล้วกล่าวว่า “ขอโทษด้วยนะจ๊ะ คุณย่าอายุมากแล้ว หูฟังไม่ค่อยได้ยิน แถมยังเลอะเลือนไปบ้าง แล้วก็ชอบคุยกับคนอื่นเป็นพิเศษน่ะ”