กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 5 ไม่ทีเงินให้ยืม
เสิ่นหัวหนงสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจจนตั้งตัวไม่ติด กล่องไม้ขีดไฟในมือร่วงหล่นลงพื้น เสียงที่ดังขึ้นทำให้คนที่มาเยือนตกใจ
เขาหันกลับมามองเสิ่นหัวหนงด้วยความกระอักกระอ่วนใจยิ่งนักแล้วร้องเรียก “ป้าครับ...”
เสิ่นหัวหนง: “?!!!”
เธอถูกเรียกด้วยสรรพนามที่ไม่คุ้นเคยจนงงไปทั้งหน้า
พอกวาดสายตามองแสงสลัวจากตะเกียงน้ำมันก๊าดด้านหลัง ในขณะที่เห็นใบหน้าแก่ชราของอีกฝ่ายชัดขึ้น เธอก็ยิ่งตกใจกว่าครั้งแรกเสียอีก
หากไม่ใช่เพราะตอนเช้าตื่นมาได้ส่องกระจกและรู้ว่าเจ้าของร่างเดิมหน้าตาเหมือนเธอทุกประการ ทั้งยังมีอายุยี่สิบเอ็ดปีเท่ากัน เธอเกือบจะสงสัยแล้วว่าตัวเองทะลุมิติมาเป็นคนอายุแปดสิบ!