ตอนที่ 17 ไม่รู้กาลเทศะ

สวี่เสวี่ยเชี่ยว ยิ่งคิดยิ่งหงุดหงิดใจ กว่าจะได้สติก็ตอนที่เถียนมี่กับหลี่ซินเฉี่ยวล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ หิ้วกล่องข้าวเตรียมไปโรงอาหาร หล่อนจึงพุ่งไปขวางหน้าทั้งสองคนโดยไม่คิด “เถียนมี่ ฉันขอโทษ ฉันไม่ควรโกหก แต่ฉันก็แค่กลัวว่าเธอจะโกรธฉัน ไม่นับฉันเป็นเพื่อนอีก ฉันเลยไม่กล้าพูดความจริง

ฉันไม่ได้ไม่อยากอดนอนหรือจงใจไม่สนใจเธอ ฉันมีประจำเดือนมาตั้งแต่สามวันก่อนแล้ว ไม่มีแรงจริง ๆ ท้องก็ปวดจนทนไม่ไหว ฉันเลยให้หลี่ซินเฉี่ยวช่วยดูแลเธอ อย่าโกรธฉันเลย ได้ไหม”