ตอนที่ 7 ความแตกต่าง

ร้องรับกันอย่างนี้ ประสานกันได้ดีจริง ๆ

สายตาของเถียนมี่เคลื่อนจากสวี่เสวี่ยเชี่ยวไปยังเจียงอี้ฮุย ริมฝีปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบา “ฉันไม่ได้จับผิดคุณ ถ้าคุณกลับบ้านไปต้มซุปไก่ให้ฉันจริง ทำไมไม่ฝากคนมาบอกฉันสักคำ? คุณเรียนแพทย์มา น่าจะรู้ว่าคนป่วยกินมากเกินไปจะอาหารไม่ย่อยและทำให้อาการหนักขึ้น คุณคงไม่อยากให้เป็นแบบนั้นใช่ไหม?”

“ฉันบอกสวี่เสวี่ยเชี่ยวแล้ว ฉันคิดว่าเธอจะบอกคุณ.......” เจียงอี้ฮุยมองสวี่เสวี่ยเชี่ยวอย่างหงุดหงิด “คุณกับมี่มี่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดกัน เรื่องแบบนี้ยังต้องให้ฉันสั่งเป็นพิเศษอีกหรือ?”