ตอนที่ 392 สั่งคัดลงโทษ

ตอนที่ 392 สั่งคัดลงโทษ

เซี่ยหย่งชวนวางพู่กันลง รอจนหมึกตากจนแห้งสนิท จึงพับภาพร่างทั้งสองแผ่นอย่างประณีต บรรจุลงในกระบอกไม้ไผ่ทรงเรียวยาวอันหนึ่ง แล้วใช้ขี้ผึ้งผนึกปากกระบอก

เขาผลักเปิดหน้าต่าง ท่ามกลางความมืดมิดยามราตรี ร่างเงาดำสายหนึ่งร่อนลงตรงหน้าต่างอย่างไร้สรรพเสียง คุกเข่าข้างเดียว ยื่นสองมือรับกระบอกไม้ไผ่ไป จากนั้นร่างก็ไหววูบ พลันกลืนหายไปในความมืดอันหนาทึบ ไร้ร่องรอยให้พบเห็น

เซี่ยหย่งชวนปิดหน้าต่าง หมุนตัวกลับมานั่งลงข้างโต๊ะ รินชาสมุนไพรคลายร้อนให้ตนเองหนึ่งถ้วย แล้วค่อย ๆ ดื่มจนหมด เขานึกถึงสีหน้าของท่านแม่ทัพยามได้รับภาพวาดสองแผ่นนั้น มุมปากก็อดไม่ได้ที่จะผุดรอยยิ้มขึ้นมาบางเบา