ตอนที่ 391 จากลาโดยไม่กล่าวลา

ตอนที่ 391 จากลาโดยไม่กล่าวลา

เซี่ยหย่งมองดูความอาลัยอาวรณ์และการสะกดกลั้นในดวงตาของแม่ทัพตนเอง ในใจพลันบังเกิดความรู้สึกหลากหลายคละเคล้า ทว่าเขารู้ดีว่าการตัดสินใจของท่านแม่ทัพนั้นถูกต้องแล้ว

เขาพยักหน้า ก่อนเอ่ยเสียงขรึม “แม่ทัพผู้น้อยเข้าใจแล้วขอรับ แม่ทัพผู้น้อยจะติดตามท่านแม่ทัพกลับค่ายด้วยกัน”

รุ่งเช้าของวันที่สอง ท้องฟ้าเพิ่งจะสว่างรำไร เซี่ยหลินก็เก็บสัมภาระเดินทางเสร็จเรียบร้อย

เขายังคงสวมชุดผ้าฝ้ายสีเทาอมเขียวตัวนั้น กดหมวกงอบลงต่ำ ไม่ต่างจากยามที่มาถึงแม้แต่น้อย

เขายืนอยู่กลางลานเรือน ทอดสายตามองเรือนประธานที่ยังมีแสงตะเกียงน้ำมันสีเหลืองสลัวส่องสว่างเป็นครั้งสุดท้าย นั่นคือทิศทางที่เสี่ยวเนี่ยนอันยังคงหลับสนิทอยู่