เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 389 ข้าคล้ายเคยพบเจ้ามาก่อน
หลี่เถี่ยจู้มองเห็นทุกสิ่งนี้อยู่ในสายตา แม้ในใจจะมีความคลางแคลงใจอยู่บ้าง ทว่าก็มิได้แสดงออกมา
เขาพยักหน้าให้ผู้ใหญ่บ้าน กล่าวว่า “อาผู้ใหญ่บ้าน ในเมื่อเป็นท่านลูกค้าที่ผ่านมา ยามออกเดินทางข้างนอกล้วนไม่ง่ายดาย ห้องนั้นว่างอยู่ก็คือว่างอยู่ ให้เช่าพักแรมสักสองสามวันก็ไม่เสียหาย หย่งชวน เจ้าคิดเห็นเช่นไร”
ประโยคสุดท้ายนั้นของเขา หันหน้าไปกล่าวกับเซี่ยหย่งชวน อย่างไรเสียห้องฝั่งนั้นก็แทบจะเป็นสองพี่น้องตระกูลเซี่ยที่เก็บกวาดขึ้นมา
เวลานี้เซี่ยหย่งชวนเดินมาถึงเบื้องหน้าแล้ว ได้ยินดังนั้น สีหน้าเรียบเฉยเป็นปกติตามเดิมพลางพยักหน้า “นายจ้างตัดสินใจแทนได้เลยขอรับ ห้องนั้นยามนี้ก็ว่างอยู่ มีคนพักสักสองสามวัน ยังช่วยเพิ่มบรรยากาศมีชีวิตชีวาได้บ้าง”