กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 388 นี่คือผู้ใดกัน
ทว่าสีหน้าของเขากลับไม่แสดงความรู้สึกอันใด ประสานมือคารวะแล้วยิ้มพลางเอ่ยถาม “ท่านลูกค้าทั้งสอง ไม่ทราบว่ามายังหมู่บ้านหุบธารของพวกเราด้วยมีธุระสำคัญอันใดหรือ”
ชายหนุ่มที่เป็นผู้นำก็ประสานมือคารวะตอบ น้ำเสียงสุภาพนุ่มนวล “ผู้เฒ่ามีคารวะแล้ว ข้าทั้งสองเดิมทีตั้งใจจะเดินทางกลับบ้านเกิดเพื่อเยี่ยมญาติ ไม่นึกเลยว่าพอมาถึงที่นี่ น้องชายของข้าผู้นี้จะพลัดหกล้มจนบาดเจ็บ ซ้ำร้ายสภาพอากาศยังหนาวเย็นลงกะทันหัน จึงคิดอยากจะหาเรือนว่างสักแห่งในหมู่บ้านของท่าน เพื่อพักชั่วคราวสักสองสามวันพอให้ได้พักฟื้น ไม่ทราบว่าในหมู่บ้านพอจะมีเรือนที่ว่างเปล่า ให้พวกข้าทั้งสองเช่าพักชั่วคราวได้หรือไม่ ค่าเช่านั้นพูดคุยตกลงกันได้”