ตอนที่ 366 ซื้อซาลาเปา

ตอนที่ 366 ซื้อซาลาเปา

การค้าขายในตลาดนัดไม่สู้ดีนัก หลี่เยี่ยนมองเห็นท่านผู้เฒ่าที่ยืนรอลูกค้าด้วยท่าทางหงอยเหงาและร้อนรนมาแต่ไกล คิดค่าโดยสารเท่าเดิมคือเหรียญทองแดง 5 เหรียญ ไปส่งที่หมู่บ้านหุบธาร

ท่านผู้เฒ่าจูงเกวียนวัว พอเห็นเสี่ยวเนี่ยนอันผู้ไว้ผมเปียก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มจนตาหยี รีบโบกไม้โบกมือให้พวกเขาไปเดินเที่ยว ส่วนข้าวของเขาจะคอยดูแลให้อย่างดี

พูดจบ ยังนำเสื่อฟางที่พกมาบนเกวียนวัวของตนมาคลุมทับกระสอบที่บรรจุข้าวของ มองดูแล้วจึงคล้ายกับบรรทุกฟางข้าวมาเต็มคันเกวียนอย่างไรอย่างนั้น

ท่านผู้เฒ่าพลางลงมือพลางเอ่ยขึ้น “พวกเจ้าไปเดินเที่ยวให้สบายใจเถิด ตาเฒ่าผู้นี้จะรอพวกเจ้าอยู่ตรงนี้ ข้าวของไม่หายแน่นอน”