เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 365 เนี่ยนอันเดินไม่ไหว
เส้นทางจากแอ่งเขาไปยังตลาดชุมชนนับว่าไม่ใกล้ ช่วงแรกเป็นทางลาดลงเขา ยังพอเดินได้สะดวกอยู่บ้าง
เสี่ยวเนี่ยนอันกระตือรือร้นยิ่งนัก ประเดี๋ยวก็ชี้นิ้วไปยังดอกไม้ป่าริมทางพลางเอ่ยถามว่าคือสิ่งใด ประเดี๋ยวก็เลียนเสียงนกร้องในราวป่า เรี่ยวแรงเปี่ยมล้นเป็นอย่างยิ่ง
หลี่เยี่ยนและซูเหอแย้มยิ้มเดินตามไป คอยเออออรับคำนางอยู่เนือง ๆ บรรยากาศผ่อนคลายเบิกบานใจ
ทว่า ครั้นเดินพ้นทางหมู่บ้านอันราบเรียบ เริ่มก้าวเข้าสู่ถนนดินสายยาวที่มุ่งหน้าไปยังตลาดชุมชน กำลังวังชาของเสี่ยวเนี่ยนอันก็ลดน้อยถอยลงอย่างเห็นได้ชัด
นางมิได้กระโดดโลดเต้นเดินอยู่หน้าสุดอีกต่อไป หากแต่ให้หลี่เยี่ยนหรือซูเหอจูงมือเดินเคียงข้าง ริมฝีปากเล็ก ๆ ยื่นออกมาเล็กน้อย เม็ดเหงื่อผุดซึมขึ้นมาบนหน้าผากเป็นละอองละเอียด