ตอนที่ 350 คิดอำลา

ตอนที่ 350 คิดอำลา

ผู้เฒ่าหานถูกมือไปมา บนใบหน้าฝืนยิ้มแห้ง ๆ พลางเดินออกมารับ “อาหย่งกลับมาจากหลังเขาแล้วรึ อุ๊ย นี่... นี่มันอะไรกันอีก...”

“วันนี้โชคดี ล่ากวางป่ามาได้ตัวหนึ่ง เนื้อเยอะ ชิ้นนี้ให้ท่านกับอาสะใภ้...” เซี่ยหย่งชะงักไปเล็กน้อย สายตาอันราบเรียบกวาดมองใบหน้าของผู้เฒ่าหานที่พลันตึงเครียดขึ้นมา แล้วเอ่ยต่อ “เอาไว้เติมน้ำมันเนื้อให้ที่บ้านบ้าง เนื้อขาหลังชิ้นนี้นุ่ม ต้มน้ำแกงหรือย่างก็ล้วนได้ทั้งนั้น”

เฒ่าฮั่นกล่าวขอบคุณอย่างซาบซึ้งพลางเชิญเซี่ยหย่งเข้าไปในบ้าน ผ่านไปราวหนึ่งเค่อจึงออกมา

เซี่ยหย่งยังนำเนื้อกวางโรไปแบ่งให้ชาวบ้านอีกหลายครัวเรือน ตนเองเก็บไว้เพียงส่วนน้อยเพื่อนำมาทำเป็นเนื้อแห้ง

ยามดึกสงัด เซี่ยหย่งลอบเข้าไปในบ้านทรุดโทรมอีกครั้ง

สีหน้าท่าทางของหานต้าหนิวดูเหมือนจะดีขึ้นกว่าเมื่อวานเล็กน้อย พอเห็นเซี่ยหย่ง ในดวงตาก็มีประกายสดใสขึ้นมาบ้าง