ตอนที่ 345 หนามหนึ่งเดียว

ตอนที่ 345 หนามหนึ่งเดียว

เซี่ยหย่งกระจ่างแจ้งแก่ใจ ดูท่าเรื่องโจรขี่ม้าจะเป็นหนามหนึ่งเดียวที่ทิ่มแทงลึกที่สุดในใจของชาวบ้านทุกคน แม้เพียงเอ่ยถึงก็ทำให้พวกเขาหน้าถอดสีได้ในพริบตา

เขาผ่อนน้ำเสียงลง เอ่ยปลอบขวัญว่า “พ่อเฒ่าหานอย่าได้กลัวไปเลย ข้าเพียงมองเห็นแต่ไกล มิได้ปะทะหน้ากับผู้ใด ข้าเพียงคิดว่าจะเตือนท่านและคนในหมู่บ้าน ให้ช่วงนี้เข้าออกระมัดระวังตัวสักหน่อย”

ผู้เฒ่าหานถึงค่อยคล้ายกับระบายลมหายใจโล่งอก ทว่าสีหน้ายังคงซีดขาว เขาก้มหน้าลง หลบสายตาของเซี่ยหย่ง พึมพำว่า “นั่นสิ... ระวังตัวหน่อย ระวังตัวหน่อยย่อมดี... เจ้าพวกสมควรตายเหล่านั้น...” คำพูดด้านหลังแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน

แต่เซี่ยหย่งก็ยังคงได้ยินแว่ว ๆ ว่า “...อย่าได้มาอีกเลย...”